Nieuws van Protestantse Kerk in Nederland


07/20/2017 09:00 AM
‘Dat is toch typisch protestants?’
Mar van der Veer uit Zierikzee vertelt over protestantse levenskunst. ‘Aan de hoeveelheid kaarten boven het ziekenhuisbed, weet de dominee waar zijn gemeentelid ligt.’

De estafette ‘Als een lopend vuur’, die ter gelegenheid van 500 jaar protestantisme door alle Nederlandse provincies gaat, doet ook Zeeland aan. Enkele vragen over het thema ‘Protestantse levenskunst’ aan musicus Mar van der Veer, meelevend lid van de gereformeerde kerk in Zierikzee.

Best een lastig thema om uit te werken?

“We hebben ons inderdaad afgevraagd of protestanten tegenwoordig wel zoveel anders zijn dan anderen. Zie je nog verschil tussen een protestants huis en een woning van iemand die niet naar de kerk gaat? Vroeger stond er in de huiskamer van gereformeerden vaak een harmonium en hing er een bijbeltekst aan de muur, veelal de trouwtekst. Facebook is nu het sociale medium. Daar kun je iets van je overtuiging, je geloof, de beleving ervan delen, met heel veel anderen die niets met geloof hebben. Verder manifesteert de protestantse levenskunst zich volgens ons vooral in de kerkdiensten.”

Hoe bedoelt u?

“Onderdeel van de estafette in Zeeland is de tentoonstelling ‘Kerk van Binnen’. Veertig grote foto’s en collages tonen de protestantse levenskunst van vandaag op ons eiland. In een PowerPoint-presentatie is vastgelegd wat er achter de schermen allemaal komt kijken voor één kerkdienst. Verbazingwekkend hoeveel mensen daar op zoveel manieren voorbereidingen voor treffen. Vroeger hield de dominee een preek, daar luisterde je naar en dat was het dan. Nu zijn er bijvoorbeeld de vrijwillige kosters, iemand die de liturgieboekjes verzorgt, de schenkers van de koffie na afloop, degenen die de bloemschikking maken. Meer dan in andere christelijke stromingen geven protestanten samen vorm en inhoud aan de eredienst.”

Bij de kerkgangers thuis ziet u die specifieke levenskunst minder?

“Vroeger was het in elk geval veel uniformer. Toen praatte iedereen thuis bij de koffie na over de preek, op zondagavond ging de tv niet aan, maar werd er gezongen bij het harmonium en pa las na het avondeten uit de Bijbel voor. Nu ontvangen we een dagelijkse bijbeltekst via Facebook of een app op ons mobieltje. Ook de protestantse wereld is geïndividualiseerd, iedereen heeft zijn eigen uiting.”

U denkt vooral aan de kerkdienst, is er ook protestantse levenskunst in de samenleving?

“Zeker. Dat laten we zien met foto’s van vluchtelingen die leren sjoelen, die taalles of naailes krijgen, en van de voedselbank. Dat sociale werk is niet uitsluitend iets van protestanten, anderen doen ook heel mooie dingen in de maatschappij, maar de gedrevenheid die ik zie, het organisatievermogen, dat is toch typisch protestants? Heel protestants is ook de onderlinge steun, het sociale netwerk, in dagen van moeite en verdriet. De dominee kan in een ziekenhuis aan de hoeveelheid kaarten boven het bed zo zien waar zijn gemeentelid ligt.”

Protestantse levenskunst was ‘het psalmvers dat elke week geleerd moest worden, op zaterdagavond voor twaalven thuis, op zondag geen ijsje, wel een goed en stichtelijk boek’, schrijft ds. Gerrit Klein in het begeleidende estafetteboek ‘Als een lopend vuur’ (ToerReeks).

“Dat is allemaal weg. De culturele veranderingen hadden ook hun invloed op christenen. Deels was het ballast. Wie nu naar de kerk gaat, doet dat vrijwillig en bewust. Vroeger hoorde kerkgang er gewoon bij. Zelf kritisch nadenken of het anders zou kunnen was niet aan de orde. Alles lag vast in de traditie.”

Protestantse levenskunst was volgens Klein ook ‘hard werken, je plaats weten, trouw zijn, aan je gezin en je baas’.

“Er is wel wat meer genieten bij gekomen. Maar bewust je plaats in de samenleving innemen, weten wat je doet, dat hebben veel protestanten nog volop in zich. Hard werken gaat ook nog steeds op. Op zaterdag om negen uur kom ik in de supermarkt veel leden van onze gereformeerde kerk tegen. Uitslapen is er niet bij. Vroeg op, de dag goed gebruiken, dat zit er nog altijd in.”


>De Estafette doet in Zeeland vier weekenden lang vier locaties aan. De start is in Hoek op 5 augustus, daarna volgt Veere met onder andere een picknick met Luthersoep en Lutherbier, cabaret en een meertalige kerkdienst. Vervolgens zijn De Bevelanden en Schouwen Duivenland (Brouwershaven) aan de beurt. Meer over het programma 

 


07/19/2017 10:48 AM
Een kaarsje branden in de kerk
Elke derde zaterdagavond van de maand opent de Domkerk in Utrecht haar deuren voor Night of Light. “Een presentje voor de stad.”

Afgelopen zaterdag was het weer zover: honderden Utrechters (en anderen) konden in de Dom een kaarsje branden, naar muziek luisteren en stil worden tijdens ‘Night of Light’. Ook in de zomermaanden gaat het maandelijkse evenement door. Predikant Netty de Jong-Dorland blikt terug op de totstandkoming ervan.

‘Een zegen voor de dominee’

Antwoorden op verlangens komen onverwachts. Tijdens het middaggebed in de dagkapel van haar Domkerk spreekt dominee Netty de Jong-Dorland dagelijks in stilte haar wens uit: ze wil graag als kerk meer betekenen voor de stad Utrecht. Niet als toeristische attractie, maar op spiritueel vlak.

Bij haar aantreden in 2006 treft ze goed lopende kerkdiensten en een goed draaiende open kerk aan, dagelijks toegankelijk en met elke zaterdag een gratis concert. Toch mist er iets. Ze stelt de vraag: hoe kunnen we meer jonge mensen de gelegenheid bieden om naar het huis van God te komen, om daar eventueel in contact met God te komen of iets van hem kunnen ervaren? De spirituele betekenis van de kerk voor de stad kan volgens haar nog explicieter worden. Jaren zonder antwoord gaan voorbij, maar Netty wacht geduldig.

In de herfst van 2011 is ze met haar man Arjen in Keulen, als ze buiten op straat wordt aangesproken door een jong meisje met een mand vol waxinelichtjes. “Möchten Sie vielleicht eine Kerze in der Kathedrale beleuchten?” Netty en Arjen pakken een lichtje uit de mand en lopen een donkere Dom St. Peter und Maria binnen, over een met kaarsen verlicht pad dat hen naar het altaar leidt. Daar gaan ze zitten, steken ze het kaarsje aan en luisteren ze zwijgend naar de muziek. Er zijn mensen in gebed en op het altaar staat een monstrans met daarin een hostie.

Het geheel, dat Night Fever heet, maakt indruk. “Dit is het antwoord op mijn gebed.” Mensen die een kaarsje kunnen branden in de kerk, zonder verdere verplichtingen. In gedachten ziet Netty een kaarsenpad dat naar het hoogkoor van de Utrechtse Domkerk leidt. Ze deelt haar gevoelens met Arjen, die direct enthousiast is. Maar dan komen er vragen: hoe gaan we dit in Utrecht doen? De kerk in Keulen is Rooms-Katholiek, hoe kan dit een protestants concept worden?

Dat is voor later. Netty gooit haar idee in de kerkelijke groep en in 2014 is het zover: de kerkenraad stemt in met de start van ‘Night of Light’, elke derde zaterdagavond van de maand. Een team van jonge kerkleden werkt het uit en ook studenten van vereniging Navigators dragen een steentje bij. Zoals Netty had bedacht, loopt het pad naar het hoogkoor, waar een groot kruis komt met een Paaskaars en rode en witte banieren.

Gezegend

Op de avond van de eerste Night of Light, in oktober 2014, is Netty gespannen. Na een gezamenlijk diner met de crew gaat ze voor in gebed, waarin ze vraagt om Gods geest, nabijheid, creativiteit, gastvrijheid en durf in ‘ons hart’. Durf om mensen op straat aan te spreken. Willen zij die op weg zijn naar kroeg, film of verjaardag, hun weg wel onderbreken voor een kerkbezoek? Telkens gaan twee teamleden met lichtjes de straat op.

Voorbijgangers denken met enquêteurs of verkopers te maken te hebben en zijn verbaasd. “Een lichtje branden? Gratis?” De avond wordt met 750 bezoekers een groot succes. Dat er ook vrijgezellenfeestvierders binnenkomen of stoere jongens die knielen met in de ene hand een kaars en de andere een biertje, is alleen maar mooi.

Er is één dingetje: Netty zelf heeft aanvankelijk geen rol. Mensen kunnen niet in gesprek komen met haar. In Keulen konden bezoekers biechten, maar dat is iets katholieks. Ze vindt een oplossing. In de dagkapel geeft ze mensen die dat willen een zegen. Tientallen bezoekers wenden zich tot haar: verslaafden, zieken, mensen die iemand hebben verloren, een ernstig ziek kind hebben of met relatieproblemen kampen. Maar ook blije mensen, zoals verliefde stelletjes en mensen op hun eerste date.

Netty maakt bijzondere dingen mee, zoals een moslimman die zich door een christelijke vrouw laat zegenen. Het meest opvallende is wel een vrouw die voorstelt de dominee zelf een zegen te geven. Netty zegt direct ja en wordt emotioneel. Arjen is op dat moment ernstig ziek en in een zware periode kan Netty wel een zegen gebruiken.

In de vele derde zaterdagen van de maand die volgen, ziet Netty dat het evenement inderdaad het antwoord is op haar vraag. Gelovigen en ongelovigen maken kennis met de kerk, luisteren naar livemuziek, bidden en branden een kaarsje. De Domkerk biedt op zo’n avond het beste van wat zij heeft. Night of Light is een blijvertje en krijgt navolging in den lande. Mensen verlaten de kerk met een blij of opgelucht gevoel. Ze zien het als een presentje van de kerk. Een cadeau dat begon met een stil verlangen.

Schrijver: Tim de Hullu

Het artikel “De herinnering van Netty de Jong-Dorland: ‘Een zegen voor de dominee’” werd op 15 juni 2017 gepubliceerd op duic.nl (https://www.duic.nl/algemeen/herinnering-netty-jong-dorland-zegen-dominee/).


07/18/2017 09:00 AM
In actie voor straatkinderen
Jongeren van de Grote Kerk in Elst komen tijdens de Vierdaagse in actie voor kinderen in Oeganda.

Even tot rust komen tijdens de eerste dag van de Nijmeegse Vierdaagse. Het kan in en rond de Grote Kerk in Elst. Jongeren serveren koffie, thee, koek, chips en soep. De opbrengst is voor het goede doel, in dit geval voor de straatkinderen in Oeganda.

Het is hard werken voor de jongeren uit Elst op de eerste dag van de Vierdaagse. Voor dag en dauw zijn ze paraat om wandelaars op te vangen. Hun inzet werd vorig jaar ruim beloond. De opbrengst van de actie was zestienhonderd euro. Ook toen bestemd voor het project in Oeganda.

Hannah de Does, Eva Buurman, Bas Kampen (jeugdouderling) en Sigrid Michielse (jeugddiaconie) praten enthousiast over The Meeting. Dat is de jongerengroep van de protestantse gemeente in Elst. Een groep met tachtig leden in de leeftijd van 12 tot 25 jaar. Met activiteiten van uiteenlopende aard. Ontspanning en diepgang gaan hand in hand. Een gouden formule want The Meeting bestaat al twintig jaar.

Wekelijks is er een gesprekskring. Jongeren praten dan over uiteenlopende onderwerpen. Soms aanhakend op de actualiteit, dan weer met een diepere lading. “Maar echt niet elke keer even diepzinnig”, zeggen ze. “Je kunt er alles kwijt. Je mag en kan alles zeggen. We noemen het ook wel de Meetkring.” Daarnaast zijn er maandelijkse activiteiten voor alle leeftijdsgroepen.

Straatkinderen

Sinds een jaar of vijf, zes zijn ze actief op de eerste dag van de Vierdaagse, als het wandelpeloton de Grote Kerk passeert. De diaconie van de protestantse gemeente in Elst heeft besloten projecten langjarig te steunen. De leden van The Meeting hebben ervoor gekozen om straatkinderen in Oeganda te helpen.

“Dit project spreekt ons het meest aan. Kinderen worden naar de hoofdstad Kampala gestuurd om er te bedelen. We steunen een organisatie die de kinderen van de straat haalt en op zoek gaat naar hun thuis.” In Kampala hebben de kinderen geen leven. Ze hebben amper te eten en worden geconfronteerd met geweld. Dankzij het project kunnen ze weer onderwijs volgen.

Geld ophalen

Met de actie tijdens de Vierdaagse willen de jongeren van The Meeting geld ophalen voor dit project. Het is dit jaar wel anders nu de wandelaars in omgekeerde richting lopen. “Ze kunnen vanaf zeven uur bij ons terecht. Er komen mensen voor de koffie, de soep of koek. Anderen willen even rusten of zoeken de stilte van de kerk op. Mensen kunnen bovendien tegen betaling van vijftig eurocent hun fiets bij ons stallen.”

> Dit artikel is met toestemming overgenomen uit De Weekkrant, de Betuwe. Tekst: Vincent Bos.

Fotografie: Kirsten Fotografeert.

 


07/17/2017 09:00 AM
Samenwonen in verschillende appartementen?
In het voortdurende proces van traditie en vernieuwing zijn jodendom en christendom steeds dichter bij elkaar gekomen. Dat vraagt om nieuwe beelden van elkaar.

De nieuwe verhoudingen tussen joden en christenen, en elkaars beelden, was onderwerp van gesprek op de conferentie van de International Council of Christians and Jews (ICCJ) begin juli. De bijeenkomst in Bonn stond in het teken van Martin Luther en 500 jaar protestantisme. Hoe beïnvloeden jodendom en christendom elkaar, en wat betekenen de woorden ‘reformeren, interpreteren, reviseren’ in beide tradities? Eeuwout van der Linden (Kerk&Israël) doet verslag.

Afgedaan?

In het hotel werden we opgewacht door een grote pop van Martin Luther. Het originele playmobilpoppetje werd ontwikkeld door de Duitse toeristenindustrie en in 2015 op de markt gebracht. Het werd direct een doorslaand succes. Er was echter een probleem. Bij de eerste serie stond er op de linkerzijde van de Bijbel die Luther vasthield: ‘Bücher des alten Testamentes. Ende’. En op de rechterzijde: ‘Das Neue Testament übersetzt von Doktor Martin Luther’. Zowel van Joodse zijde als van de kant van de Evangelische Kirche in Deutschland (EKD) kwam er kritiek. Werd zo niet de suggestie gegeven dat het Oude Testament had afgedaan? Dat alles leidde ertoe dat het woord ‘Ende’ in nieuwe series niet meer voorkwam. Op de grote Lutherplaymobil was nog te zien dat het woord ‘Ende’ daadwerkelijk was weggeschrapt. Luther blijft zelfs als speelgoed de gemoederen bezighouden.

Nieuwe beelden

In het voortdurende proces van traditie en vernieuwing zijn jodendom en christendom steeds dichter bij elkaar gekomen. Nog niet zo lang geleden was het ondenkbaar dat liberale en orthodoxe joden, protestanten en rooms-katholieken zich samen verdiepen in elkaars tradities en in de gemeenschappelijke roeping in een wereld in crisis. De nieuwe verhoudingen tussen joden en christenen vragen om nieuwe beelden. Op eerdere conferenties hoorde ik het beeld van tweelingen, of van kinderen uit dezelfde baarmoeder. Een mooi moment was toen de liberaal Frans-Joodse Jean Francois Bensahel bijna terloops opmerkte dat christenen deel zijn van Israëls huis met zijn vele kamers. Deze verwijzing naar Johannes 14:2 riep veel reactie op. Nikolaus Schneider, de vroegere preses van de Evangelische Kirche im Rheinland (EkiR), vroeg: ‘Ben ik ook welkom in het huis van Israël met heel mijn geloof in Jezus?’ De rooms-katholieke Philip Cunningham, voorzitter van de IICJ, opperde dat het beeld van ‘buren’ die op vriendschappelijk wijze met elkaar omgaan de verhoudingen misschien meer recht deed. De Joodse Liliane Apotheker van de ICCJ-staf vond dat je beter zou kunnen spreken van ‘samenwonen in verschillende appartementen’ dan van het bij elkaar inwonen.

Zelf vond ik dit een mooi gesprek. Je zoekt naar beelden en metaforen om de nieuwe verhoudingen onder woorden te brengen. Dat doe je met elkaar. En dat raakt ook de gewone gemeenten en synagogen. Want je hebt allemaal zo je beelden van de ander, die gevoed worden door je manier van bijbellezen. Lezen we wel op de juiste manier en met de juiste beelden? Je hebt de ander nodig. Zoals Liliane Apother zei, met verwijzing naar Genesis 2:18: laten jodendom en christendom een helper voor elkaar zijn, als elkaars tegenover.

> Door Eeuwout van der Linden, Kerk en Israël. Meer over Kerk en Israël https://www.protestantsekerk.nl/themas/kerk-en-israel/kerk-en-israel

 


07/13/2017 09:00 AM
Naar de kerk op de buurtcamping
Afgelopen zondag kerkte de wijkgemeente Utrecht-West op de buurtcamping in het nabijgelegen Majellapark. Samen met de campinggasten.

‘Goedemorgen en welkom bij de vakantieviering op de buurtcamping!’ Ouderling van dienst Jan Aren Neels van de wijkgemeente Utrecht-West heette de gemeente én campinggasten welkom op de buurtcamping in het Majellapark in Utrecht.

Rijen stoelen in een open tent, een brandende boomstronk als alternatief voor de kaars en kindernevendienst in de speeltuin. Zomaar wat onderdelen van de dienst die ‘anders’ waren.

Tijdens het kindermoment stond dominee Pim Brouwer stil bij het overlijden van Tijn, die landelijk bekendheid kreeg met zijn nagellakactie. In de preek verbond hij het verhaal van de wonderbare spijziging met de actie van Tijn. ‘Tijn liet zien dat kinderen grote dingen kunnen doen. Zoals Jezus liet zien dat je met vijf broden en twee vissen een hele menigte kunt voeden.’

Gebedsstenen

Dominee Brouwer legt iets meer uit over de liturgie, en sommige onderdelen zijn aangepast. Zoals het gebed aan het eind van de viering. Iedereen wordt uitgenodigd om een kiezelsteent te pakken en dit symbolisch op een grote Bijbel bij het kruis neer te leggen. De ruim honderd bezoekers staan in de rij om met hun steentje hun zorgen neer te leggen.

Dan wacht de koffie. Maar niet voordat iedereen de jarige dominee Pim heeft toegezongen. Later laat hij op twitter (twitter.com/pimpreekt) weten: ‘Vanochtend een prachtig kado gekregen voor mijn verjaardag: een zonnige viering op de #buurtcamping #majellapark. Droom die uitgekomen is!’

> Deze zomer toveren buurtbewoners in heel Nederland hun park weer om in een Buurtcamping. Van 21 t/m 23 juli in: Amsterdam (Flevopark, Noorderpark, Rembrandtpark, Sloterpark en Haulerwijk. En van 26 t/m 28 juli in Kampen. Meer informatie: debuurtcamping.nl

Meer informatie over Protestantse Wijkgemeente Utrecht-West: kerkutrechtwest.nl/


07/10/2017 10:46 AM
Op traditie alleen kun je niet drijven
Rikkert Zuiderveld schreef een eigentijdse versie van Luthers 95 stellingen.

Wie zanger en dichter Rikkert Zuiderveld opzoekt, rijdt langzaam de stilte in. Over steeds smallere weggetjes. We zijn op weg naar de directeur van de vereniging voor het behoud van zandweggetjes. Hij heet ons welkom op het Drentse platteland waar hij geniet van de rust tussen de vele concerten door. We zoeken hem op omdat hij voor de campagne 2017: 500 jaar protestant 95 moderne stellingen schreef. Onder de titel 95 speldenprikken zijn deze gebundeld.

Hoe heeft u de speldenprikken geschreven?
“Ik vind het prettig om op een speelse manier dingen te zeggen, iets tegen het licht houden. Niet cynisch, maar met ironie en soms een paradox.” We lezen Luthers stelling 36. 'Ieder christen die oprecht berouw heeft, heeft een volkomen vergeving van straf en schuld, ook zonder aflaatbrieven.' "Acceptgiro's zijn de nieuwste aflaten van onze tijd. Ons schuldgevoel is groot, dus geven we geld. Je kan bijna niet leven zonder je ellendig te voelen omdat je direct ziet wat er wereldwijd gebeurt. Ga je een eeuw terug, dan hoorden mensen weken later van een ramp. Dan was het al geweest. Vloog de boerderij van de buren in de brand, dan was je erbij om te helpen. En nu weten wij zoveel, dat we ons collectief schuldig voelen. Je kan moeilijk elke dag bidden 'Sorry Heer, dat ik er zo weinig aan kan doen'."

Maar wat kunnen we dan wel doen?
"Dat is voor iedereen anders. Financieel of praktisch. We hadden hier een Asielzoekerscentrum vlakbij en we kregen contacten. Mijn vrouw Elly heeft veel vrienden op Facebook en als ze bijvoorbeeld hulp vraagt voor asielzoekers die verhuizen naar Gouda, wordt er meteen wat geregeld. Je moet zorgen dat je niet onverschillig wordt. De tegenpool van liefde is niet haat maar onverschilligheid. In welke vorm je het giet, dat moet ieder zelf weten."

Het protestantisme is vijfhonderd jaar geworden. Wat wenst u de jarige kerk? "Vergeet nooit waar je uit geboren bent. Ik denk dan aan de Geest. Maar misschien moeten mensen dat zelf uitzoeken. Wie of wat is de oorzaak van mijn bestaan. In Johannes 3 staat: 'Als je niet opnieuw geboren wordt, kan je het koninkrijk niet binnengaan'. Er zijn veel mensen die traditioneel naar de kerk gaan. Dat is mooi. Maar op traditie alleen kan je niet drijven. Je moet die bewuste keuze zelf een keer maken." 

Welke speldenprik is uw favoriet?

Genade is als ademhalen
je bent je er niet van bewust
totdat je benauwd wordt. 

>In 2017 vieren en gedenken we dat 500 jaar geleden het protestantisme begon. In de Nationale Protestantentest kunt u ontdekken hoe kleurrijk en veelzijdig het protestantisme in vijfhonderd jaar geworden is. Op welke protestant lijkt u? Doe de Nationale Protestantentest en vraag daarna gratis het boekje 95 Speldenprikken aan.  

Foto: Anne Droogsma


07/07/2017 10:00 AM
Vrijwilligers gezocht voor zorgvakanties
Op vakantie gaan is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Bijvoorbeeld voor wie oud of ziek is of voor gezinnen in de bijstand. Hetvakantiebureau.nl zorgt hiervoor en kan nieuwe vrijwilligers goed gebruiken.

Hetvakantiebureau.nl, een project van Kerk in Actie, biedt allerlei soorten vakanties aan, zoals seniorenvakanties, zorgvakanties, vaarvakanties, creatieve weken, muziekweken. Ook gezinnen in de bijstand en eenoudergezinnen kunnen via Hetvakantiebureau.nl een passende vakantie boeken.

Financieel worden deze vakanties mede mogelijk gemaakt door de Protestantse Kerk. Cruciaal is ook de inzet van ongeveer 1.400 vrijwilligers per jaar. Zij verwennen en verzorgen de gasten, zodat die onbekommerd op vakantie kunnen en hun zorgen of eenzaamheid even vergeten.

Gezellig

Zo is bijvoorbeeld Sophia ter Beek-Vlaanderen (99) uit Brunssum al vier keer mee geweest met een creatieve vakantieweek in Nieuw Hydepark in Doorn, de laatste keer in maart. “Ontzettend gezellig”, zegt ze hierover. “Je komt tot rust en je ontmoet nieuwe mensen. Op mijn leeftijd kan ik niet meer alleen op vakantie. Mijn dochter is al jaren vrijwilliger, daarom ga ik nu als zij ook gaat.”

Diakenen kunnen de vakanties op verschillende manieren in de gemeente onder de aandacht brengen, bijvoorbeeld door erop te wijzen in het kerkblad of door mensen persoonlijk te wijzen op Hetvakantiebureau.nl (zie het kader voor tips). Ook kunt u in uw gemeente een oproep doen voor vrijwilligers. Hetvakantiebureau.nl heeft namelijk altijd behoefte aan versterking.

Rugzak

Een van de vrijwilligers die regelmatig meegaat, is Wija van der Kaaden. Zij is in het dagelijks leven geestelijk verzorger bij Bartimeüs, de organisatie voor slechtzienden en blinden. Ze is al zeven keer als pastor mee geweest met een zorgvakantie, eind juni gaat ze opnieuw.

“Tijdens de zorgvakanties gaan vaak mensen mee met een flinke rugzak. Ze zijn bijvoorbeeld ziek of hebben een handicap. Veel mensen zitten met vragen als: ‘Waarom overkomt mij dit?’ Tijdens zo’n week hebben ze afleiding van leuke uitstapjes en workshops, maar ze hebben ook veel tijd om na te denken.” Het is daarom goed dat er een luisterend oor is tijdens zo’n vakantie. Ook tijdens seniorenvakanties voor ouderen die geen zorg nodig hebben, is de pastorale zorg van belang. Deze ouderen zijn in het dagelijks leven vaak eenzaam.

Soepel

Het contact tussen vrijwilligers en gasten beperkt zich in principe tot de vakantie. “Je bent een week weg met elkaar, mensen weten dat je het aan het einde met elkaar afsluit”, zegt Wija. “Dat geeft ruimte. Doordat ik een voorbijganger ben, is het voor mensen makkelijker om hun verhaal te vertellen.” Als ze het gevoel heeft dat mensen ook na de vakantie hulp nodig hebben, adviseert ze hen om er bij thuiskomst over te praten met iemand in hun eigen omgeving of iemand uit de kerk.

Als gast waardeert mevrouw Ter Beek de aanwezigheid van een pastor enorm. “Het is heel fijn dat er iemand beschikbaar is als je behoefte hebt om te praten. Ik heb ook weleens gesprekjes met de pastor.”

Ze is blij dat er vrijwilligers meegaan met de vakanties. “Ze houden je goed in de gaten. En als er wat aan de hand is, staan ze paraat. En”, daar is ze van overtuigd, “zonder vrijwilligers zouden de vakanties niet zo soepel verlopen!”

>Kijk op www.hetvakantiebureau.nl voor aanmelding voor vrijwilligers en een overzicht van de vakanties in de zomermaanden. Er is nog ruimte.

 

Lees meer over de steun van Kerk in Actie aan HetVakantiebureau.nl

Dit is een ingekorte versie van het artikel in Diakonia (juni 2017). Hier vindt u tips voor diakenen om de vakantieweken onder de aandacht te brengen. Tekst: Marusja Aangeenbrug, eindredacteur Diakonia, en Mariska Odijk, Hetvakantiebureau.nl Foto: Hetvakantiebureau.nl


07/06/2017 07:18 AM
Een verdere stap in de toenadering van kerken
In Lutherstad Wittenberg heeft de World Communion of Reformed Churches (WCRC) ingestemd met de Gemeenschappelijke Verklaring over de Rechtvaardigingsleer (gedateerd op 31 oktober 1999) van de Katholieke Kerk en de Lutherse Wereldfederatie.

Op donderdag 5 juli verhuisde de General Council van de Wereldgemeenschap van Gereformeerde Kerken naar de stad van Maarten Luther, Lutherstadt-Wittenberg. In deze kleine stad heeft Maarten Luther zeer lang gewerkt en heeft hij de 95 stellingen aan de deur van de Slotkerk gespijkerd. Vijfhonderd jaar later sloot zich in deze stad de Wereldgemeenschap van Gereformeerde Kerken (WCRC) aan bij de gezamenlijke verklaring over de rechtvaardiging die de Rooms-katholieke Kerk en de Lutherse Wereld Federatie in 1999 samen uitwerkten.

In deze verklaring worden de tegenstellingen in het denken over de rechtvaardiging besproken en geconstateerd dat deze tegenstellingen niet langer kerkscheidend zIjn. In 1999 was dit al een belangrijke stap in de toenadering van protestantse (lutherse) kerken en de Rooms-katholieke Kerk. In 2006 sloten ook de Methodisten zich aan bij deze verklaring. De aansluiting van de Wereldgemeenschap van Gereformeerde Kerken bij deze verklaring is een officiële verdere toenadering tussen de kerken.

Door de vertegenwoordigers van de gereformeerde kerken werden bij de toenadering eigen accenten benadrukt. In een aantal stellingen werden eigen accenten vanuit de gereformeerde traditie met betrekking tot de rechtvaardiging uitgewerkt. De samenhang tussen rechtvaardiging en gerechtigheid (heiliging) werd extra benadrukt.

Tijdens deze feestelijke dienst in de Stadskirche van Wittenberg werd ook een tweede document ondertekend, het zo genaamde Wittenberg-'getuigenis'. In dit document wordt de scheiding tussen de lutherse en gereformeerde tradities betreurd. Nadrukkelijk spreekt eenheid in getuigenis en dienst in deze wereld. gesproken wordt en over verdergaande samenwerking in de komende jaren. De ondertekening door de president van de WCRC, dr. Jerrry Pillay, en de secretaris generaal van de Lutherse Wereld Federatie, dr. Martin Junge, werd in de kerk met applaus begroet.

"Vandaag zijn we bij elkaar in de stad van Maarten Luther en in de kerk waar hij gewoonlijk preekte. Wij antwoorden op de unieke gelegenheden voor voortgaande reformatie, waartoe de herdenking van de 500 jaar hervorming ons uitdaagt. Bij deze bijzondere gelegenheid geven de WCRC en de LWF in aanwezigheid van vertegenwoordigers van de gehele kerk een gezamenlijk getuigenis. Dit 'Wittenberg-Getuigenis' borduurt voort op de stappen naar eenheid die door onze lid-kerken genomen zijn en op de theologische gesprekken die we gevoerd hebben. Nu plukken we daarvan de vruchten" aldus dr. Jerry Pillay.

Ook voor onze Protestantse Kerk is dit 'Wittenberg-Getuigenis' van groot belang. Sinds 2004 komen in onze kerk de lutherse en gereformeerde traditie samen. Met 'familiebanden' in beide tradities en organisaties zijn wij blij met dit getuigenis. Als Protestantse Kerk dringen wij al vele jaren aan op nauwere samenwerking. Komend uit de Reformatie staan we als lutheranen en gereformeerden zeer dicht bij elkaar. Bovendien is het goed om krachten te bundelen.

De kerkdienst in Wittenberg droeg het thema: 'Witness to the Unity of the Church'. Aan het einde van de dienst werden nog enkele oecumenische groeten uitgesproken. Kardinaal Farell bracht de hartelijke groeten en beste wensen van paus Franciscus over. Hij onderstreepte het belang van de gezamenlijke verklaring over de rechtvaardigheid. Ook dankte hij de gereformeerden voor het accent op de gerechtigheid.

Al met al was het een heel bijzondere en feestelijke bijeenkomst in een afgeladen Stadskerk van Wittenberg, 500 jaar nadat Luther, zoal het verhaal gaat, zijn stellingen spijkerde op de deur van de Slotkerk, een paar honderd meter verderop.

Ons gebed is: "Heilige Geest, geef ons moed en fantasie,
leid ons in onze inzet voor eenheid."

Ds. Jan-Gerd Heetderks


07/05/2017 09:00 AM
Moet de kerk worden opgeleukt?
Met nieuwe kerkvormen de boodschap leuker, beter of anders verpakken. Werkt dat?

Wikke Huizing, predikant Protestantse Gemeente Den Burg, benadrukt dat het erom gaat dat de kerk zich meer naar buiten richt en zich afvraagt hoe de kerk van betekenis kan zijn voor de omgeving? “Dat speelt ook in Den Burg. We hebben als kerk contact met de burgerlijke gemeente en willen met de VVV meer voor toeristen gaan doen. We zijn twee dingen van plan. Eens in de week of twee weken een uur wandelen vanuit de Burghtkerk, met een korte viering aan het begin en een maaltijd aan het eind. Tijdens die wandeling kunnen deelnemers een stilte- of een gespreksopdracht doen. Daarnaast zijn we bezig met het opzetten van een filmhuis. We hebben hier al zo lang toeristen en we hebben er nog nooit over nagedacht iets voor hen te doen.”

Blijven geloven in de kerkdienst 

Rien Teeuw, predikant Hervormde Gemeente Aalst blijft geloven in de dienst op zondag. “Naar mijn gevoel wordt van opleuken gesproken als er sprake is van neergang, als mensen afhaken. Dan snap ik goed dat die bezinning op gang komt. Maar het lijkt me waardevol om eerst achterom te kijken voordat je aan iets nieuws begint. Hoe is die terugloop ontstaan? Ik ben een klassieke dominee die blijft geloven in de klassieke kerkdienst. Niet dat dit grote aantallen zal aantrekken. Die tijd is voorbij. Al vraag ik me af of die tijd er wel geweest is. Misschien zaten de kerken vroeger wel vol, maar was er meer cultuurchristendom. Bovendien zijn de kerken maar een korte periode echt groot geweest. Laten we dus nuchterheid betrachten als een kerk niet iedereen bereikt in een dorp of stad. En beseffen dat ook een kerk in de marge veel moois kan doen. Soms haken mensen dan weer verrassend aan bij de klassieke kerkdienst. God werkt ook vandaag.”

Kerkproeverij

De landelijke campagne Kerkproeverij vraagt mensen om op zondag 10 september de kerkdrempel weer eens over te stappen. Van de deelnemende kerken wordt een uitnodigende houding verwacht. Klaas van der Kamp, algemeen secretaris van de Raad van Kerken, ziet dat niet als een vorm van opleuken. “In de eerste plaats is mijn idee daarbij dat je als plaatselijke gemeente inzichtelijk maakt hoe normaal het is dat je een ander uitnodigt. Het gaat er niet om dat je de dienst opleukt, maar dat je vooral jezelf bent. Soms moet je even nadenken over hoe je dat doet. Of je voldoende jezelf kunt zijn als je alleen een dienst bijwoont, of dat je ook koffie wilt drinken na afloop. In de dienst denk je na bij bepaalde liturgische vormen. Zijn die voor een minder frequente bezoeker evident of zeg je als voorganger een verduidelijkend woord bij het kyrie of het votum? Dat is niet opleuken, dat is helder communiceren.”

> Meer reacties op de vraag of de kerk moet worden opgeleukt leest u in het juli/augustusnummer van woord&weg. Meer informatie over Kerkproeverij leest u op kerkproeverij.nl


07/05/2017 07:47 AM
Protestantse Kerk, HGJB, GZB en IZB werken samen
De Protestantse Kerk in Nederland, de Hervormd-Gereformeerde Jeugdbond (HGJB), de Gereformeerde Zendingsbond (GZB) en IZB - vereniging voor zending in Nederland hebben op donderdag 29 juni een samenwerkingsovereenkomst getekend.

De ondertekening vond plaats op Nieuw Hydepark in bijzijn van de preses van de generale synode, ds. Karin van den Broeke.

Sjaak van den Berg en Jurjen de Groot van de IZB zijn verheugd over deze stap: “Uit de nieuwe overeenkomst spreekt het verlangen om als verschillende organisaties gelijkwaardig samen te werken. We willen allen onze eigen gaven en inzichten als organisaties inbrengen, om bij te dragen aan de opbouw van de kerk in Nederland. Zodat Nederland weer en meer ervaart hoe belangrijk en mooi het evangelie van Jezus Christus is.“

Kern van de samenwerkingsovereenkomst is de volgende alinea: “De generale synode van de Protestantse Kerk verstaat het als haar opdracht om recht te doen aan de binnen de kerk voorkomende verscheidenheid (Ord. 4.26.1). Met het aanvaarden van het huidige beleidsplan voor de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland, heeft zij uitgesproken dat de dienstenorganisatie de dienstverlening aan gemeenten niet langer alleen zelf kan en wil uitvoeren, maar daarvoor met partners in een netwerkstructuur samenwerkt.”

Ook de HGJB is blij met de overeenkomst. Gert-Jan Baan, interim-directeur: ”Het is verheugend om te merken dat met de andere bonden en de Protestantse Kerk een weg wordt vervolgd waarin de samenwerking hechter en helder is. Hiermee kan de HGJB nog steeds het eigen geluid laten horen en is er een grote mate van samenwerking met de Protestantse Kerk in Nederland.”

De wens om meer samen te werken dan voorheen komt voort uit ‘een gedeeld roepingsbesef om gemeenten toe te rusten en te ondersteunen in de taken waartoe deze geroepen zijn’, is in de samenwerkingsovereenkomst te lezen. “Partijen zijn zich daarbij bewust van de grote urgente vragen inzake kerk-zijn in Nederland.”

Uitgangspunten in de samenwerking zijn onder andere de beweging Kerk 2025 en de vragen van de gemeenten.

In deze samenwerkingsovereenkomst wordt de kerkordelijke status van de genoemde organisaties binnen de Protestantse Kerk verduidelijkt; expliciteren partijen de uitgangspunten voor de samenwerking tussen de dienstenorganisatie en de modalitaire uitvoerings organisaties (MUO’s); regelen partijen de wijze van samenwerken; wordt de wijze waarop de MUO’s aan de kerk verantwoording afleggen geregeld.

Deze overeenkomst vervangt de voorgaande samenwerkingsovereenkomst d.d. 20 november 2006.

Fotograaf: Mirjam Verschoor


07/04/2017 10:36 AM
Gereformeerden wereldwijd
Waar ontmoet je een Noord-Koreaanse christen in de tram? In Leipzig (lees zijn verhaal onderaan dit bericht). Het wemelt momenteel in Leipzig van de gereformeerden.

Ze zijn van wereldwijd samengekomen voor de assemblee van de World Communion of Reformed Churches. Namens de Protestantse Kerk is er natuurlijk ook een delegatie aanwezig.

De delegatie bestaat uit Karin van den Broeke, René de Reuver, Jacobine Scholten-De Jong, Jacoline Batenburg, Bas Plaisier en Jan-Gerd Heetderks. De laatste twee zijn zelfs lid van het executive-committee van de WCRC. Heleen Zorgdrager is als adviseur aanwezig.

Actuele betekenis reformatie

Belangrijkste thema van de assemblee is de vraag welke actuele betekenis de reformatie heeft. Dat geeft het thema van de assembly ook aan: Living God, renew and transform us.

Heetderks: “Dat betekent dat op de gebieden waarop de WCRC actief is, nagedacht wordt over wat één en ander betekent voor het werk voor gerechtigheid en voor de communion. Meer dan 10 jaar na de belijdenis van Accra zijn de ecologische en economische onrechtvaardigheid er niet minder op geworden. Wat vraagt dat van kerken?”

Gezamenlijke verklaring

Woensdag 5 juli gaan de aanwezigen naar Wittenberg. Daar wordt de gezamenlijke verklaring van de lutheranen en rooms-katholieken m.b.t. de rechtvaardigingsleer als gereformeerden mede ondertekend. Heetderks: “Dat is een belangrijk moment en ook voor onze kerk uiteraard bijzonder, een kerk waarin de lutherse en gereformeerde traditie verenigd is.”
Daarnaast zal er tijdens de assemblee ook een overeenkomst gesloten worden met de Lutheran World Federation over nauwere samenwerking.

----

[Tekst gaat verder onder foto]

 


Lees hier een persoonlijke impressies van een aantal delegatieleden:

Ds. René de Reuver:

Leipzig is een bijzondere stad. Bach heeft er vele jaren gewoond. In de Thomaskirche zijn 11 van zijn 13 gedoopt. Op dit moment zijn afgevaardigden van protestantse kerken uit meer dan 100 landen er neergestreken voor hun zevenjaarlijkse vergadering (de zgn. Assemblee van de World Council of Reformed Churches).

Sinds 1980 wordt in de Nikolaikirche op elke maandagavond gebeden om vrede. In 1989 groeide deze gebedssamenkomst uit tot haard van verzet tegen de Oost-Duitse onderdrukking. Ook in de spannende decembermaand werd er elke maandagavond gebeden en geprotesteerd voor vrede. De Nikolaikirche werd het symbool van de vreedzame revolutie tegen het communistische regiem.

Afgelopen maandagavond vulde deze kerk zich met honderden christenen van over de hele wereld. Als leden van de assemblee waren we namelijk uitgenodigd om dit avondgebed mee te maken.

In de kerk vermenigvuldigde zich mijn gedachten. Hier, op deze plek is hartstochtelijk gebeden en gesmeekt om vrede. Vanuit hier ging men, met gevaar voor eigen leven, de straat op om als echte protestanten te protesteren voor vrede. En nu zitten wij hier. Protestanten overal vandaan. In alle vrijheid. Zingend en biddend om vrede. De mensen van toen zouden het eens moeten zien...

Hoe groot het verschil tussen 1989 en 2017 ook is, ik voel me één met de zusters en broeders van toen en van nu. Om hier met zoveel christenen vanuit de hele wereld te bidden, in deze kerk, waar zovelen ons zijn voorgegaan ontroert me. Alleen al deze ervaring maakt het bezoek aan deze assemblee voor mij bijzonder.

Ds. Karin van den Broeke:

Ook enkele excursies horen bij het programma van de wereldwijde vergadering van de World Coummunion of Reformed Churches. Ik bezoek de Berliner Stadt Mission. De gids vertelt over de plek waar dit centrum gehuisvest is. ‘Een bijzondere plek in Berlijn, te weten een eilandje. Aan de ene kant is Angela Merkel gehuisvest, aan de andere kant de gevangenis.’ ‘Weet u overigens wat regeringsleiders en gedetineerden gemeen hebben?’, vraagt hij aan ons. En zijn antwoord is tekenend voor de opzet van het werk bij de Berliner Stadt Mission. ‘Het zijn mensen.’ De gids toont ons iets van de daklozenopvang, de vluchtelingenopvang, de kliniek waar medische zorg geboden wordt aan hen die geen toegang hebben tot de reguliere zorg in Duitsland, de ruimte waar kerkdiensten gehouden worden. Enthousiast geeft hij aan hoe in die kerkdiensten jong en oud, rijk en arm, gevestigd en ontheemd, hoogopgeleid en wachtend op ontwikkelingskansen samenkomt. ‘Dat is de kracht van de kerk’, stelt hij. Hier vinden ontmoetingen plaats, over alle grenzen heen. Het feit dat we voor God gelijk zijn, inspireert en verrijkt allen.

De bewogenheid en dat wat de gids vindt in het werk van de Stadt Mission sluit voor mij naadloos aan bij dat wat ik ervaar in het internationale kerkenwerk. Ook in deze Assemblee van de WCRC overkomt het me weer. Gesprekken met mensen uit Zuid-Afrika, Zimbabwe, Noord-Amerika, Zuid-Korea, Hongarije, India, Indonesië, Oostenrijk, Zambia. Over al die grenzen heen ervaar ik een vanzelfsprekende verbondenheid. Natuurlijk zijn er verschillen, soms zelfs meningsverschillen. Fundamenteler is echter de verbondenheid in Christus. Ik ervaar het als een kostbaar geschenk om weer even heel direct iets te ervaren van de kracht van ervaren eenheid in diversiteit.

Dr. Heleen Zorgdrager:

Aan het boordje had ik het al kunnen zien: deze keurige Koreaanse dominee is ook een deelnemer aan de WCRC-assemblee. Maar waarvoor die stukken hout die zo mooi zijn uitgezaagd? De tramrit van ruim twintig minuten geeft me alle tijd het hem te vragen. Hij tilt de twee balken op en past ze in elkaar. Ze vormen een kruis. Hij vertelt wat ze er morgen mee gaan doen. Op deze assemblee is ook een vier man sterke delegatie uit Noord-Korea. Ze zijn van de Christian Church of North-Korea. Jazeker, die bestaat. Het is de enige toegestane kerk in de Volksrepubliek. En nogal opmerkelijk, denk ik erbij, want de meeste christenen in Noord-Korea zitten in een werkkamp.

Morgen gaat het over verzoening op het Koreaanse schiereiland. Ze willen samen, als afgevaardigden van Zuid- en Noord-Korea, een kruis maken. Een gebaar van verzoening, dat de pijn markeert van de scheiding maar ook een teken is van hoop. Daartoe heeft hij dit heilig bouwpakket meegenomen, het is van Koreaanse bomen. Mijn gedachten buitelen nu over elkaar heen. Te lang in het Oostblok rondgelopen. Wat moeten we met een kerk uit Noord-Korea? Gecontroleerd door de staat, een uithangbordje om te laten zien hoe tolerant het regime is. Wie zijn deze mensen? Waarvoor wordt de WCRC gebruikt? Met wie gaat ze in zee? Niet doen, denk ik, niet doen! Maar het kruis zal gevormd worden, en het gebed zal vurig zijn.


06/30/2017 07:13 AM
Weg vervolgen
Ds. Karin van den Broeke blikt vooruit op de belangrijke vergadering van de generale synode waarin besloten wordt over de classisindeling, classispredikanten en visitatie nieuwe stijl.

Weg vervolgen. Deze uitdrukking kom je nogal eens tegen in routebeschrijvingen. Als synode spraken we inmiddels alweer bijna twee jaar geleden over ‘waar een Woord is, is een weg’. Tijdens de volgende synodevergadering op 22 september valt het definitieve besluit over classisindeling, classispredikanten en visitatie nieuwe stijl.

In deze zomerperiode wordt hard gewerkt om alle wijsheid die in het land vergaard is te bundelen. Als moderamen hebben we gemerkt dat er sprake is van ongelijktijdigheid. Terwijl Kerk2025 ontstaan is op basis van signalen uit het land, is het tegelijkertijd zo dat veel kerkenraden en classes pas écht zijn gaan praten over de vragen die voorliggen op het moment dat de kerkordelijke voorstellen op de mat lagen. We hebben gemerkt dat deze voorstellen grondig besproken zijn. Dat heeft suggesties, kanttekeningen en vragen opgeleverd.

Het gaat in dit traject niet om de menselijke wil. De synode bidt, bij het zoeken naar wijsheid, om de Geest. In het kerkelijk gesprek hebben we het nodig en kunnen we erop vertrouwen dat wij, waar we de navolging van Christus zoeken, geïnspireerd zullen worden door de Allerhoogste.

Op 22 september spreekt de synode uit, op grond van alles wat haar aan wijsheid is aangereikt, hoe we als Protestantse Kerk onze weg vervolgen. Ik kijk ernaar uit. Ik denk dat de helderheid van een definitief besluit ons zal helpen om eindelijk voluit toe te komen aan waar het de synode in Kerk2025 om begonnen is: de weg vervolgen in een kerk waar de organisatiedruk niet al te hoog is en waar mensen geïnspireerd worden door het samenkomen rond het Woord tot kerkzijn in de wereld.

ds. Karin van den Broeke, preses van de generale synode

Deze column staat in het nieuwste nummer van het blad Woord&Weg. Blad voortaan thuis ontvangen? Neem een abonnement.


06/29/2017 09:00 AM
Samen zingen met het Popup Choir
De Hoftuin van de Protestantse Diaconie in Amsterdam is vrijdagavond het decor van een live concert van het Friday Night Popup Choir. ‘Zingen verbindt!’

Het evenement is eigenlijk zowel een live concert als een sociaal experiment, want publiek en koor zijn één. Iedereen is welkom om een meerstemmig lied te komen repeteren en uitvoeren. Margriet Valkman, één van de initiatiefnemers van het Friday Night Popup Choir: ‘Het idee is om in heel korte tijd een lied in te studeren – een popsong, dus heel laagdrempelig. Zo willen we mensen samenbrengen en verbinden. Want samen zingen is gezond, je krijgt er een blij gevoel van, en het leidt tot saamhorigheid. Dat is zelfs wetenschappelijk bewezen: hoogleraar Erik Scherder schrijft erover in zijn boek “Singing in the brain”.’

Divers publiek

De Protestantse Diaconie organiseert vaker activiteiten voor mensen uit de buurt. ‘We willen mensen graag betrekken bij wat we doen. Als diaconie proberen we niet te kijken naar hoe rijk, arm of succesvol iemand is, maar juist naar de méns. Dat is ook het idee achter het Popup Choir. Iedereen die het leuk vindt om te zingen, is welkom. We verwachten een heel divers publiek: mensen uit de kerk, mensen van onze projecten, mensen uit de buurt… Dat maakt het juist zo leuk!’

Picknick

Het evenement van vrijdag maakt deel uit van een reeks van drie. De repetities beginnen steeds om 19.30 uur, maar al vanaf 18.00 uur kan er gepicknickt worden in de Hoftuin. Margriet: ‘Mensen kunnen gewoon hun eigen eten en drinken meenemen. Ondertussen wordt de tekst van het lied uitgedeeld, en mag iedereen kiezen welke partij hij wil zingen.’ Om tot een goed eindresultaat te komen, worden de repetities en het concert begeleid door een professionele dirigent.

Het lied dat vrijdag gezongen gaat worden, is al bekend: Livin’ on a Prayer van Bon Jovi. Althans, als het weer meezit. ‘Mocht het heel hard regenen, dan beginnen we gewoon de week daarop. Dus mensen moeten de Facebookpagina goed in de gaten houden!’

> Op de hoogte blijven van het Friday Night Popup Choir? Volg het evenement op Facebook:

 


06/28/2017 12:41 PM
Protestantentest als inspiratiebron
Meer dan 30.000 mensen hebben hem inmiddels ingevuld: de Nationale Protestantentest. Dat leidt tot goede gesprekken.

Cornelie de Bruin besloot, na het doen van de test, de profielen van alle 23 protestanten uit de test op te vragen. ‘Sinds halverwege de jaren negentig ben ik lid van een groeigroep in Wateringen. Toen we met onze groep de test bespraken, raakten we aan de praat over de keuzes die je kan maken in je geloof. We hebben allemaal heel verschillende achtergronden, en dan leidt zo’n bespreking tot mooie gesprekken.’

De leden van de groeigroep bereiden steeds het verhaal van twee protestanten voor. Daarbij wordt duidelijk hoe divers die verhalen zijn. Cornelie: ‘Luther is al verre geschiedenis. Maar Banning of Johannes de Heer, dat is nog best dichtbij. Mijn vader zag Banning als voorbeeld. Ik ontdekte dat hij een tijdgenoot is van mijn opa en oma. Ze woonden in Friesland, gingen toevallig allemaal naar de kweekschool en hadden nog iets opmerkelijks gemeen: ze waren geheelonthouders.’

Door de test is Cornelie erbij stil gezet dat iedereen zijn eigen geloofsbeleving heeft. ‘Als je de tijdgenoten naast elkaar zet, dan snap je ineens meer van hun keuzes. Die keuze voor geheelonthouding bijvoorbeeld. En je ziet dat een aantal figuren in de test erg beïnvloed zijn door de oorlog. Mijn testuitslag was Bonhoeffer, die moet je ook echt in zijn tijd zien.’

De Protestantentest

De Nationale Protestantentest bestaat uit 23 vragen rond kerk en geloven. Op basis van de antwoorden ziet elke deelnemer op welke drie bekende protestanten hij of zij het meeste lijkt. De uitkomst van de test is soms verrassend. Socioloog en kerkgeschiedeniskenner Harm Dane, die samen met anderen de test ontwikkelde: ‘Hermann Kohlbrugge, een theoloog uit de negentiende eeuw, gooit op dit moment de hoogste ogen in de testresultaten. Verrassend, maar wel mooi dat zo veel mensen op hem zijn uitgekomen. In de theologie van Kohlbrugge draait het namelijk om het leven uit genade. Het leven uit genade is kennelijk voor veel mensen de kern van hun geloofsleven, de drijvende kracht van hun protestants-zijn.’

Wilt u ook weten op welke protestantse man of vrouw u lijkt? Doe de test: https://www.protestantsekerk.nl/nationale-protestantentest

500 jaar protestantisme

Vanaf 31 oktober 2016 tot en met 31 oktober 2017 vinden er tal van activiteiten plaats in het kader van 500 jaar protestantisme. Naast en met verschillende kerkgenootschappen, oecumenische organisaties en gelegenheidscoalities herdenkt en viert de Protestantse Kerk 500 jaar protestantisme. Meer informatie is te vinden op www.500jaarprotestant.nl.


06/27/2017 09:00 AM
Concentratie op Jezus
In de rubriek Protestants zijn dit keer ds. Wim Moehn (Hilversum): ‘Protestants zijn is volgens mij steeds weer terug mogen komen bij de God van mijn doop’.

‘In de doop wordt zichtbaar dat Jezus Christus mijn ik-gerichtheid meeneemt in het graf en dat ik door Hem mijn levensweg achter Hem aan mag gaan.

Tijdens een Leerhuis in Hilversum hebben we deze winter ontdekt hoe betekenisvol de vijf sola’s van de Reformatie zijn: concentratie op Jezus en zijn onvoorwaardelijke liefde – door genade alleen; door het geloof alleen.

Limburg an der Lahn is de stad, van waaruit halverwege de 19e eeuw Clara Möhn vertrokken is naar Nederland. In de schitterende Dom van Limburg heb ik in de zomer van 2016 als vierde generatie Moehn in Nederland ervaren: ‘Hier gingen je voorouders naar de kerk, en nu ben ik protestant en doceer nota bene Geschiedenis van het Gereformeerd Protestantisme!’

>Wim Moehn is predikant van Hervormde Wijkgemeente Centrum van de Protestantse gemeente Hilversum en bijzonder hoogleraar ‘Geschiedenis van het gereformeerd protestantisme’ vanwege de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland aan de Protestantse Theologische Universiteit (Amsterdam).

Doet u ook mee aan deze Verhalenrubriek ‘protestants zijn’? Stuur uw bijdrage (max 200 woorden) aan persdienst@protestantsekerk.nl. Indien uw bijdrage geplaatst wordt, ontvangt u aan toepasselijk blijk van waardering.


06/26/2017 09:00 AM
Inlezers gezocht
De Christelijke Bibliotheek voor Blinden en Slechtzienden, zoekt nieuwe inlezers ten behoeve van mensen met een leesbeperking.

Voor het inlezen van boeken, kranten en tijdschriften zoekt de CBB nieuwe stemmen, zowel jong als oud. Daarom is het nu ook mogelijk om in de avonduren te komen inlezen. Houd u van (voor)lezen? Heeft u een goede stem en woont u in de buurt van Ermelo of Sneek? Ook jongeren zijn van harte welkom om te komen inlezen. Op de nieuwe website www.testjestem.nl kunt u een online stemtest doen en meer informatie vinden.

Liedbundels

Mensen met een leesbeperking hebben via passende leesvormen zoals braille, grootletter en gesproken vorm de mogelijkheid om zelfstandig te blijven lezen. Daardoor kunnen ook zij participeren in kerk en maatschappij en zichzelf ontwikkelen.

Voor kerkdiensten zijn via de CBB ook verschillende liedbundels beschikbaar gemaakt. Het gaat om Op toonhoogte (jeugdliedbundel van de HGJB), Hemelhoog (bundel van het Evangelisch Werkverband, Confessionele Vereniging en het Confessioneel Gereformeerd Beraad) en Weerklank, de recent verschenen gezangenbundel van de Gereformeerde Bond. Ook de tijdschriften Woord&Weg, Bries en Meditatief Leven, uitgaven van de Protestantse Kerk, zijn via de CBB beschikbaar gemaakt voor mensen met een leesbeperking.

> Meer informatie en een online stemtest: www.testjestem.nl. CBB, de Christelijke Bibliotheek voor Blinden en Slechtzienden, info@cbb.nl0341-56 54 73.


06/23/2017 09:38 AM
Gereformeerde kerk Garderen treedt toe tot Protestantse Kerk
De gereformeerde kerk Garderen wordt opgenomen als gemeente van de Protestantse Kerk in Nederland. Dat heeft de kleine synode vandaag unaniem besloten.

Voortgezette Gereformeerde Kerk

In 2004 - bij het ontstaan van de Protestantse Kerk - besloot de gereformeerde kerk Garderen zich niet aan te sluiten bij de Protestantse Kerk, maar verder te gaan als voortgezette gereformeerde kerk. Dat had toen te maken met de angst voor het verlies van bezit en zorgen over bepaalde vrijzinnigheid binnen de Protestantse Kerk.

De gereformeerde kerk Garderen geeft echter in een brief aan scriba René de Reuver aan dat zij zich niet meer thuis te voelen binnen de Voortgezette Gereformeerde Kerken in Nederland. "Enerzijds door de fysieke afstand en anderzijds door de geestelijke afstand die wij ervoeren."

Gemeente is veranderd

Namens de gereformeerde kerk Garderen was de 'commissie Toekomst' aanwezig bij de vergadering van de kleine synode. Deze commissie bestaat uit Herman Kool, Herman Roozenbeek en Albert Hoefakker.

Een aantal leden van de kleine synode vroegen aan de delegatie van de gereformeerde kerk Garderen wat er in de gemeente veranderd is ten opzichte van 2004.

Herman Kool gaf aan dat in de loop van de jaren de bezwaren uit 2004 verdwenen. "Onze gemeente is veranderd." Lachend voegt hij eraan toe: "Noem het meer vrijzinnig, meer evangelisch, of gewoon gereformeerd. Hoe je het ook noemen wilt, we willen graag bij de Protestantse Kerk horen."

Horen bij de Protestantse Kerk

De leden van de 'commissie Toekomst' van de gereformeerde Kerk Garderen spraken met diverse kerkgenootschappen om te onderzoeken bij welk kerkgenootschap de gereformeerde kerk Garderen zich zou willen aansluiten. Tijdens een gemeenteavond van de gereformeerde kerk in Garderen in september 2016 heeft 85% van de gemeente gestemd voor toetreding tot de Protestantse Kerk.

Kool: "Gemeenteleden gaven aan onderdeel te willen zijn van een grote achterban. We willen als gemeente een groot kenniscentrum dat ons kan helpen bij geestelijke opbouw en kiezen van predikanten. We willen net als andere kerken gewoon bij de Protestantse Kerk horen!"

Geloofsverbondenheid

Scriba René de Reuver is dankbaar voor deze ontwikkeling. "De geschiedenis is zoals die is. Die heeft soms vreemde kronkelwegen en bijzondere zijpaden, maar sommige wegen komen ook weer samen." De scriba geeft aan grote geloofsverbondenheid met de gereformeerde kerk Garderen bij de Protestantse Kerk te voelen. "We horen bij elkaar. We ontvangen u als broeders en zusters. We wensen u vreugde en zegen toe!"

Herman Roozenbeek is dankbaar voor de unanieme beslissing van de kleine synode. "Dank voor uw vriendelijke woorden. We gaan blij bij deze vergadering vandaan!"

Foto: Herman Kool ontvangt van scriba René de Reuver een pennenset van de Protestantse Kerk nadat de kleine synode unaniem besloten heeft over de toetreding van de gereformeerde kerk Garderen tot de Protestantse Kerk in Nederland. Fotograaf: Mirjam Verschoor.


06/21/2017 07:24 AM
Pionieren in de Vinex
Van Pioniersplek naar een levensvatbare en zelfstandige wijkgemeente, dat was het doel van CrossPoint. Met steun uit de Solidariteitskas is dat nu bijna gelukt.

Kerk zijn midden in de Vinex, dat is het uitgangspunt van CrossPoint. In 2011 werd de kerk een officiële Pioniersplek in Getsewoud , een nieuwbouwwijk aan de westkant van Nieuw-Vennep. Een Pioniersplek met een missie, vertelt dominee Taco Koster. ‘Vanaf het allereerste begin hebben we gezegd: we zijn kerk midden in deze wijk, dus dan moeten we ook echt op zoek gaan naar wat hier leeft en gebeurt. En vervolgens stellen we ons de vraag: wat maakt geloven relevant voor de mensen om ons heen? We voelen de roeping om iets goeds te delen met de mensen in deze wijk.’

Op eigen benen

‘In 2011 was het ons doel om na drie jaar een zelfstandige en levensvatbare wijkgemeente te zijn’, zegt Taco. ‘In 2014 verviel dan ook de bijdrage van Missionair Werk en Kerkgroei en werden we een zelfstandige wijkgemeente. Maar hoewel het goed ging met onze gemeente en we voor een groot deel al eigen inkomsten hadden, konden we op dat moment nog niet volledig op eigen benen staan. Daarom hebben we toen de Solidariteitskas benaderd.’ De bijdrage uit de Solidariteitskas helpt CrossPoint nu om de jaren te overbruggen tot de gemeente definitief in haar eigen onderhoud kan voorzien.

Handen en voeten

De titel van het beleidsplan van CrossPoint is Blijvend pionieren. Taco: ‘Het pionieren zit wat mij betreft echt in de vragen: waar haken mensen in de wijk aan, waar beleven ze iets goeds en waar ontdekken ze iets van God? En dat gebeurt soms meer in de marge, dan in de kerk op zondagochtend.’ CrossPoint zoekt bewust de verbinding met de inwoners en organisaties in Getsewoud. ‘We zien hier bijvoorbeeld mensen met problemen op het gebied van relaties, we komen statushouders op het spoor die zich ontzettend eenzaam voelen… Voor hen willen we iets goeds betekenen. Zo organiseren we onder andere een cursus voor mensen die gescheiden zijn. Ook als mensen niet geloven, kunnen we iets delen over de waarde van vergeving – je hoeft geen christen te zijn om daar over na te denken. Ik vind het heel mooi om te zien hoe zo’n groep zich vormt: dat er gesproken wordt over gevoelens van eenzaamheid, dat mensen afspreken om elkaar te blijven ontmoeten. Die diepgang, die ontmoeting – dat laat iets zien van hoe we ons geloof handen en voeten willen geven.’

Solidariteitskas

‘Gemeenten helpen elkaar’ is de gedachte achter de Solidariteitskas die zo’n tien jaar geleden in het leven werd geroepen. De Solidariteitskas wordt gevuld door een verplichte vaste jaarlijkse bijdrage van alle belijdende leden van de Protestantse Kerk. Gemeenten die tijdelijk niet ‘zelfvoorzienend’ zijn, kunnen er een beroep op doen. Bijdragen uit de Solidariteitskas zijn altijd tijdelijk, bedoeld om een gemeente op weg te helpen. 

Heeft uw gemeente een toekomstgericht idee waar geld voor nodig is? Mail het naar steunverlening@protestantsekerk.nl. Misschien is het mogelijk om subsidie van de Solidariteitskas te krijgen.


06/20/2017 12:02 PM
Wereldvluchtelingendag 2017
Vandaag is Wereldvluchtelingendag. Wereldwijd zijn nog nooit zoveel mensen op de vlucht geweest. Wanhopig op zoek naar een veilig bestaan voor hun familie en geliefden, wagen ze hun leven. Laten we hen gedenken en voor hen bidden. Karin van den Broeke, preses van de Protestantse Kerk, schreef een gebed:

God, U die met ons meetrekt,

Wij bidden U voor mensen die ongewild onderweg zijn,
ontheemd, op de vlucht hopend op een veilig bestaan.
Wees met hen in angst en verdriet, in hoop en verlangen.
Geef hen dagelijks brood, behoud van waardigheid, mensen op hun pad die meeleven.

Geef ons dat wij wereldwijd met elkaar een weg van gerechtigheid en vrede kunnen gaan.
Geef vluchtelingen het vermogen zich steeds weer aan te passen.
Laat ontvangende landen, groepen en mensen iets van verrijking ervaren.
Neem weg wat mensen op de vlucht deed slaan.
Schenk ons barmhartigheid en vrede.

Amen

 


06/19/2017 09:30 AM
Protestants zijn: meer poëzie graag
Peter van Dijk van uitgeverij Vuurbaak deed de Nationale Protestantentest. De uitslag past hem wel; "Ik zit in mijn hoofd, en in de taal."

'Uit de test blijkt dat ik qua 'protestant zijn', ergens in hang tussen Albert Schweitzer en Nel Benschop. Binnen dat soort uitersten voel ik me wel thuis. Het zegt namelijk dat ik met mijn hoofd bezig ben en met taal... en dat klopt.

Hoofd en hart

Tegelijkertijd geeft dat het probleem weer van mijn protestant zijn. Mijn hoofd en mijn taal zorgen ervoor dat ik alles kan en wil beredeneren, en dat het geloven zelf haast geen kans krijgt om te 'zakken' naar mijn hart. Natuurlijk gebeurt dat sporadisch wel, maar ik heb inmiddels geleerd die momenten enorm te koesteren, omdat ze zo zeldzaam zijn. Was ik dus maar wat minder protestants, en wat meer katholiek, of gewoon... een invoelende volgeling, zonder denominatie.

Mijn werk als uitgever werkt in dit verband ook niet mee. Ik maak boeken en magazines. Dan blijf je dus in je hoofd zitten en in de taal.

Verschuiving

Of toch? Inderdaad: als ik de uitgaven zie die afgelopen jaar via onze uitgeverij de wereld in zijn gestuurd, merk ik een verschuiving die volgens mij heilzaam is. Die althans heilzaam was voor mijzelf en dus hopelijk ook voor onze lezers: minder theologie (sorry, lieve theologen) en meer poëzie.

Meer Benschop dan Schweitzer dus, ben ik bang.

> Peter van Dijk geeft bij uitgeverij Vuurbaak boeken uit als Mijn heldere afgrond, Woestijnvaders en Lang verhaal kort. Daarnaast maakte hij de glossy's 'Jezus!', 'Dood', 'Bonhoeffer' en 'Luther'. www.vuurbaak.nl

Benieuwd op welke protestant u lijkt? Doe de Nationale Protestantentest en ontdek het! www.nationaleprotestantentest.nl

Doet u ook mee aan deze Verhalenrubriek ‘protestants zijn’? Stuur uw bijdrage (max 200 woorden) aan persdienst@protestantsekerk.nl. Indien uw bijdrage geplaatst wordt, ontvangt u aan toepasselijk blijk van waardering.